Ne dersin

 

 

 

İnandırabilir miyim kendimi
bir kadının koynunda
sıcak
biraz huzurlu
hatta sarılmış
alışmış
belki utanarak
uyandığımda bir sabah
aklımda olmayacağına
senin?

Reviş

Güzel kadınlar sevdim
güzel kadınlarla seviştim
onlara da yazdım kimi zaman
vazgeçilmez olduklarını
sonra yaşayamayacağımı onlarsız
ama gittiler
doğrusu kimisini de ben istemedim
yanımda sonraları
görüyorum gitmeye dönmüş yüzün
bi gözün kapıda öbürü hazır
peşinden gitmeye
şimdi "yaşanmaz sensiz" desem
inanmazsın
ben inanır mıyım
yok inanmam
biliyorum çünkü artık
papatyalarda vazgeçecekler
sen kokmaktan
hele yeterince zaman aksın
gittiğin yoldan..

Kedi

kar yağıyor
sokak tenha
üç dakikada biri ya geçiyor ya geçmiyor
düşüncemi öğelerine ayırıyorum
işte oradasın yine
ayak izlerini siliyor kar
kafamı çıkarıyorum pencereden
zihnimi örtmüyor
oda soğuyor
üzerinde pamuk yığını sokak lambası
odaya sızıyor
bir kedi yanaşıyor
çirkin çelimsiz
gözyaşları kedinin
gözlerimden akıyor
işte böyle bir gece
oturdum birkaç kelime karalıyorum
sokak tenha
yarım saatte biri ya geçiyor ya geçmiyor
pencerede bir kedi
ağlıyorum

Ayrılırken..

İnsan ayrılırken daha bir güzel oluyor
şehir daha bir susuyor
gözlerin kocaman oluyor
tenin daha pürüzsüz
insan ayrılırken viyadükler daha bir buzlanıyor
şehir beyaz kan kusuyor
gözlerin kar topluyor
tenin daha sıcak
insan ayrlırken daha bir ağlıyor
şehri eşkiyalar basıyor
gözlerinin rengi değişiyor
tenin çekiyor
insan bir güzel ağlarken viyadükler buzlanıyor
insan daha bir seviyor ayrılırken
daha bir vazgeçiyor
daha bir unutuyor
umursamıyor ayrılırken insan
çanlar çalıyor samatyada
vapurlar demir alıyor
trenler daha bir hızlı geçiyor
başı dönüyor insan ayrılırken
daha bir düşüyor
daha bir üşüyor
daha bir susuyor
daha bir kusuyor
daha bir küsüyor
insan ayrılırken insanlıktan çıkıyor
şehir daha bir karanlık
gözlerin kaçıyor
tenin arkasından gidiyor
insan ayrılırken daha bir koşuyor
şehir git git bitmiyor
mumları sönüyor
gözlerinde kendini görmek
teninde eli olsun istiyor
insan ayrılırken bir sigara yakıyor
şehir daha bir dumanlı
gözlerin
tenin
gayba karışıyor
insan ayrılırken
hepi topu bir insan kadar kalıyor..

yeniden yazılmaya mahkum ya da değil bilinmez birkaç cümle

işte öyle kadın

sen dinlemekten vazgeçtiğin an

işte o an

asıl anlatacaklarım

ihanet

kimden ihanet

ne kadar ihanet

sokağında köpek gibi ağlayan ben

gözüm kulağım kapalı

seni seven ben

babasız ben

yazacaklarını merak ettiğin

ben

çıktığım en yüksek merdiven

sen

görmemek seni

yanakların

dokunduğum en güzel şey sen

uyuşmuş zihnim

en yanlışım

en doğrum

sen

sokaklara yağan

örten üzerini farkında

olmadan

yalanların

göz yaşların

görmemek seni

belki ilk kez asil ben

evet ben

yusufun duası kadar

temiz

yusufun cümlesine sayacak kadar

ben

yalnızlıksa istediğin

istediğin kadar parselle benden

Hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun Uğur Mumcu...

Bugün Uğur Mumcu'yu andık... Bu konuya takılmamam imkansız daha önce de yazmıştım dile kolay 62 gazeteci... Bu ülkede öldüren gazeteci sayısıdır. Düşündüğü için, yazdığı için dahası işini yaptığı, halkına ışık olmaya çalıştığı için öldürülen 62 insan... Peki ne için?

Ve işte 1909 yılında Hasan Fehmi'yle başlayan 2007'de Hrant'la son bulan ya da en azından son bulmasını istediğim utanç listesi...

Hasan Fehmi Bey/Serbesti (İstanbul 6 Nisan 1909)
Ahmet Samim/Sada-yı Millet (İstanbul 19 Temmuz 1910)
Zeki Bey/Şehrah (İstanbul 10 Temmuz 1911)
Şair Hüseyin Kami/Alemdar (Konya 1912 veya 1914)
Hasan Tahsin/Hukuk-u Beşer

üç beş

Onca şaraba

ihanet olur

iki satır yazmazsam

sana bu gece

fazla bir şey kalmadı

şurada üç beş güne

doğacaksın

özlemeye bırakmıştım seni

özledim..

son gördüğüm sana

üç beş satır yazdım

şimdi

dinle

ya da oku

sen bilirsin..

**

gitme otur biraz daha...

konuşma istersen

zaten son zamanlarda

yaptığımız en iyi şey bu

biraz daha otur lütfen

gözlerine mi

yok değil

çok gelir bana bu aralar onlar

belki dudağının kenarındaki

sıkılganlık

evet o

ona bakayım biraz daha

lütfen otur

biraz daha geç olsun saat

belki ben götüreyim istersin seni

yok istemezsin

hiç istemedin zaten

ben ısrar ettim hep

olsun otur biraz daha

belki bir arkadaşında kalırsın

ya da git

dur gitme otur

rengin mi solmuş senin

hasta mı oldun

üşüyor musun yine

konuşmuyorsun olsun

şimdi kalksam buradan

aradaki üç beş masayı

aşıp gelsem yanına sarılsam

hani şöyle canımı canına

katarcasına

bakma öyle oradan

okuyorsun içimi işte

seni istiyorum

evet seni istiyorum

şu üç beş masayı

devire devire yanına gelip

canına canımı katmak istiyorum

otur kalkma

konuşma da

ya da konuş

gül hatta kahkaha at

kalksan mı acaba

belki yanıma gelirsin

gelirsin de gidelim dersin

üç beş şişe şarapta

boğulmak istersin belki

belki ağlarsın da yine

belki

belki

sen sarılırsın bu kez

sarılıp bana ağlarsın

kızarsın bi yandan

"ne yani ben gelsem gelmeyecek miydin" dersin

ya da deme

sus

konuşma razıyım

belki bu sefer ben ağlarım

ekşitme suratını

otur gitme tamam

ağlamam

ama kalk oradan

gel de bana

gidelim buradan

bu tanıdığımızı sandığımızların yanından

bırak hatrı gönlü

kalk gel işte

geç şu üç beş masayı

oturma yanıma

kalk gidiyoruz de

köpek gibi şarap içelim bi başka yerde

bağıralım sokaklarda

ben seviyorum diyeyim sen

sen sus

olsun

gel benimle

kendimizi bilmeden uyuyalım

bu gece

sabah sana uyandığımı bilmeyeyim hatta

sarılayım sana

öyle uyan

ama gözlerini açma

sarıl bana

içine çek kokumu

gül sonra birden

leş gibi sigara kokmuşsun de

gülelim

çarşıya inelim sonra

kahvaltı yapalım

çay

menemen

sonra belki sinemaya da gideriz

sonra belki bir gece daha...

sonunda evine götürürüm seni

konuşmayız yine

ben içerim

üç beş şiir karalarım sana

burada karşılaşıncaya dek

hadi gel yanıma

çıkalım buradan

kenarından papatya çıkan

bir kaldırım buluruz belki

gittiğimiz yerde

belki üç beş istavrit

tutarız denizinde gittiğimiz yerin

belki şarabını içeriz..

hadi kalk yanıma gel

hatrımı sor en azından

hoşçakal de

öp yanağımdan

biraz kokun çalınsın burnuma..

Bir Pedro Almodóvar filmi...Los Abrasoz Rotos - Broken Embraces - Kırık Kucaklaşmalar

Karanlıkta yazan, yaşayan ve seven bir adam. Bundan 14 yıl önce Lanzarote adasında geçirdiği korkunç trafik kazasında sadece görme yeteneğini değil, Lena’yı, yani hayatının kadınını da kaybetmiştir.
O günden sonra kendi adını bir daha kullanmaz ve senaryo yazarken kullandığı takma adı Harry Caine ismiyle hikayeler yazmaya devam eder.
Penelope Cruz'un başrolünde olduğu ve 2009 Cannes Film Festivali programında da yer alan Broken Embraces, klasik Almadovar filmleri çizgisi dışında olma özelliğini taşıyor.

kaynak sinemalar.com

 Fragman