Bir acı var elim desem değil
Bunca zaman
Keşkelerden yapılmış koca bir çadırdaydım
Acabalar sermiştim altıma
Belkilerden diktiğim yastığımdaydı başım
Bir acı var dilim desem değil
Sonra korkular var ve hayat
Ve ummalar
Ummalardan yorulmadım desem değil
Olan bitene rağmen
Mutsuzluğun benden
Bitmek bilmeyen şikayetlerden biri oldum ben
Giden, dönen ve kalamayan
Yükünü hafifletemeyen
Bir acı var elbet yok değil
Beni anladın desem kimbilir belki
Bak yine bir belki
Yok artık yeter
Sen dur yine ama son kez ben gidiyorum
Üzülme, seni artık sevmiyorum.
