Rengin

yetiştiği yere elimin
vuruyorum hançeri
hayır öldürmüyorum kendimi
yaramdan akıyorsun
kan değil irin
dökülüyorsun yere
arınıyorum senden
artık
kırmızı değil
sarıdır rengin..

Bir kadın

Susuzluktan mıdır

Sonsuzluktan mı bilmem

ama bir kahkaha geliyor dışardan

bir kadın

bir eli saklısında

bir eli nah çekiyor dünyaya..

Ve gitmek

öyle ki gitmek
bütün unuttukların
bekler
vardığın yerde..
*
karşıma alıyorum hayalini
doya doya öpüyorum
hayır öpemiyorum
ona da izin vermiyosun artık
cismi yanmaktan aciz
başka adamlar
evet onlar dokunuyor sana
sende değil ben de iz bırakıyor
giderken
o adamlar
adamlar..

Vazgeçmek

teklemiyorsa dilim artık

meramımı anlatırken sana

bir sütlü kahve istemek kadar

aleladeyse saçların ne kötü demek

dokunasım yok yanaklarına

yalanı ıslık gibi kaçıveriryorsa ağzımdan

işte o vakit

senden vazgeçme düşüncesine

boyun eğmişimdir.

Şairin..

Sözcükleri kırılmıştı

şairin

kadını yasladığında

başını

cismi tutuşmaz adamın

omzuna

ve derman

ne cümlesinde kaldı

ne kendisinde şairin

başını yaslamak istedi

sonra hatırladı

harlanmıştı gövdesi

şairin

cismi aşk kadınının

korundan

yorgundu vücudu

şairin

ne yaslayabildi başını

ne avundu

eline aldığı kalemi de

kaleminin öptüğü

kağıdı da

şaire karıştı

tutuşup

hasılı kelam

şairin dini

kadının cismiydi

aşk

şair yandığını bildi

kadın yaktığından

bihaberdi..

Özledim

Saçların özledi mi bilmem

ama ellerim özledi

her bir telini tek tek hem de

Bu aramızdaki adı herneyse

biten bir şeymiş demek

dur bir dakika

anlamış olamam böyle bir şeyi

anladım mı yani

hayır anlamadım

reddediyorum anlamayı

sevmeyecek misin beni

söyle neden

sen yoksun da

ben meftunum hala

Peki yanakların özlemedi mi

dudaklarımı

bak

sarmayı özledi kollarım

sımsıkı seni

sevgili,

sevgili..

sevgili!

duymuyor musun beni

özledim..

çok özledim seni..

Katilim

ihtimalimin evrenine kaçmak isterdim
düşlerimde teninden bir örtü
engellerdi üşümemi
elleri titredi derlerse yalan
katilim beni öldürürken tereddüt etmedi
ve ben usulca terkettim kendimi..

Kalan

şimdi

sana "seni sevmiyorum"larla dolu

bir şeyler karalamak..

başkasına tanıdık belki

ama bana yabancı

yani benim için yeni bir kadının

sinemada yanına oturmak

vücuduna dokunmak

birkaç şişe kırmızı şarabın

kendinden geçiriciliğini paylaşmak

yanında uyanmak

birlikte kahvaltı sofrasına oturmak

rahatlatacaktır belki

senden arta kalan beni

senden kalan ben

yani pek az şey..

Sadet

Dudaklarına değdirmek dudaklarımı
armağan sanırsın
oysa sevgilim
kopacağını bilmek o dudakların..
boş konuşmaya lüzum da
vakit de yok
şimdi bir hızlı ölme biçimidir seni sevmek
o halde yaşasın ölmek!

Ruh-i Sabuk

yalnızlık kol geziyor
insanlar bir bir bırakıyorlar
ruhlarını adresi bilinmeyen
ya da bilinen ama hatırlanmak istenmeyen
sokaklara
alışılagelir oldu artık
yürüyen cesetler görmek
en parlak caddelerde
ve caddeler
onları tutan ne başlarını alıp gitmemek için
ve kent öylesine soğuk
yaşamak öylesine tuhaf
gündüzlerin takati yok
artık gecelere kovmaya
ve benim
vücudumu soyup ruhumdan

atasım var artık..

Yağmur

ancak
kökü kurumuş çiçeğin
dökülmeye direnen
yaprakları
işte o kadar
umudum var
ve şimdi
hangi bulutu sıksam
çiçeğimin köküne
gözüme damlar..