17 Mart 2010 Çarşamba

İşte böyle bitti






 Oturdu karşıma
Adı büyük ressamın
çizdiği kaşlarını çattı
Cesaretle birden
-ayrılıyorum senden

şaşırdım önce
sonra
-gül kokuyorsun

kafasını üç parmak
sola çevirdi
dikti şeftali çekirdeği
kocaman gözlerini
-olmuyor işte sevemiyorum seni

yutkundum
sonra ne desem beğenirsin
-ben gül sevmem

ağlamaya başladı
henüz olmamış
kiraz rengiydi dudakları
ona doğru eğilip
öptüm onları

işin garibi
ne o anlattı
neden ağladığını
ne ben sorabildim
işte böyle bitti

Hiç yorum yok: