Isıtır

Redifler, kafiyeler saçmalığı,

nazımlar karmaşası

Dünya..

Dünya dediysem altı üstü bir gezegen..

Sıcaklık ölçülebilir bir şey

santigrat ya da fahrenhayt,

biri diğerinin laciverti

ama ısıtır elbet bir insanı bir başkası..

Ara sıra hatırlarım

ayyaş günlerimde tanıştığım Hank’i

O'nunla viski içtiğimiz günlerde yazardım en çok

ve o yazmamamı isterdi

Yazılası onlarca cümleyi birbirimize bağırır

Salak salak gülerdik

-Bunları ama sadece benim söylediklerimi- yazsan derdi

-Para bile kazanırsın bu işten-

Yazdım bazılarını ama kazanamadım

-Utanacağın şeyler yap-

Dediğinde bir gün, sessizce yüzüne baktım, anladığımı sansın diye

ben soramadım ama O;

-Hiçbir şey yapmamandan iyidir çünkü- dedi..

Bana boktan bir haber satıcısısın dediğinde, altı gün konuşmadım O’nunla

Bütün yanıtların kendisinde olmadığını söylerken nasıl da tam tersini ima ediyordu

-bizi sevmezler, özlemezler, ufak bir anıyız biz- inanmadığına bu söylediğine, eminim. 

Sayın bay Çinaski, benim sevgili dostum,

Yerin altına inip yazmayı özlüyorum bazen

yazmakla ilgili anlattığım o boktan hikayelere rağmen

Ne diyordum

Evet ısıtır elbet bir insanı bir başkası

Büyütme gözünde çocuk,

En nihayetinde Lilith de bir kancık.

(07 Aralık-İstanbul)

Kül

kendimi koyduğum bu yer neresidir?

elinde şimdi kalbim

ve öpüşün en sıcak günün güzel rüzgarıydı

taştan su sıkar gibi ellerin

oysa akan birikenlerim sıktığın yumruktan

çalan şarkıyla geldi yandığın aklıma

bana değil

gününe gölge düşüren hayalete

oysa seviştiğin bendim

yanan o kavruk beden

peki şimdi kim seviştiğin?

bu kez hangi beden

ve söyle kimi aldatıyorsun aslında sen?

ben değil

hayalet hiç değil..

neden duramam artık burada?

seninle titredi içimdeki kırmızı meyve

elbet duracaktı bir gün

içim içine sığmadı

duydum da inanmadım öldü şimdi

mavi harelerin

artık yalnız benim harabelerim

ve sen bu denli densiz

benden daha bensiz

bense hepten sensiz olma zorunluluk hali gerisi

hepsi bu

hüznüm kalıcı değil

zaten artık benim değil

çünkü yazdım ve gök ağladı üzerime

bitsin diye değil çünkü bitti

daha fazla yanamazdım

rengim gri

daha fazla yanmazdım

gri rengim

yanacak daha fazla yerim yoktu

çünkü kül rengim

şimdi bu hissizlik normal değil

ama yeni bir şey de değil

galiba dağılıyorum

ve birleştiğimde yeniden

ortaya ne çıkacak bilmiyorum

her seferinde başka bir şey oldum

değişmesin istedim aslında hiç

ne renk

ne koku

ne tad

ama değişmeyen tek şey bu renk

oysa altında biz olan bir tavandan başka neydi

dileğim

üstelik altında biz olunca her tavan bizimken

en çok da gök

ve kaçtığın her tavan bizimdi bir zaman

farkında değildin ve acıydı bu

sadece tadıma bakman gibi

ve kavuşamadım sana

daha mı ağır olmalı bu?

 

Bildirmece

bir çiçek kokladı beni

ulu bir ağacın tohumuydum

bir kuşun gagasından döküldüm

öldüm

bir müzik dinledi beni

bir kadının rüyasına girdim

görmeyen gözlerden göründüm

öldüm

bir kitap okudu beni

binlerce yıl sustum da yine duyuldum

laf aramızda kalsın

ölünceye kadar yaşadım

Beklemek Zindanı

İnce duvarların arkasında

kuşların kanat çırpıntısı

çocuk seslerine karışırken

bir ince kalemdi

masalım

Ya adi bir suçtan kırılacaktı

ya uykudan önce

çocuklara okunacaktı

Beklemek Zindanı’nda bir akşamüstü

çığlık çığlığa susuyordum

11 Haziran 2015 

***

Mars’ın güneşi kadının gözlerinde batıyor gibiydi

Ve Tanrı’nın bütün ölü çocukları toplanmıştı

Hesap günü sandı adam

değildi

Göğe baktı

Göğe, yani milyonlarca yıl geriye

Yaşanmış bütün hikayeler gökte yankı yankı uzaklaştı

Küçüldü

daha ne kadar küçülebilirse adam

Mars’ın güneşi kadının gözlerinde batıyor gibiydi

Beklemek Zindanı’nda yeni bir gün doğdu

23 Haziran 2020

***

Sonra bakmışsın bir yağmur yağmış

seli alıp götürmüş seni

ne Güneş'in çıkmasının önemi olur artık

ne de vapurların zamanında kalkmasının

Beklemek zindanında bir iskele düşlüyorum,

deniz yok.

18 Ağustos 2022